سه روش عالی برای نشانه گیری هدف

سه روش عالی برای نشانه گیری هدف

روش های تیراندازی را با هم ترکیب کنید تا شاهد افتادن پرنده های بیشتری باشید. ما در قرن ۲۱ قرار داریم، ولی هنوز به مرحله ای از پیشرفت تکنولوژیکی نرسیده ایم که تفنگ های پرتوی (همانند آنچه در فیلم های تخیلی دهه ۹۰ میلادی وجود داشت) تولید و از آنها در شکار استفاده کنیم. شکارچیان پرنده هنوز با مشکل هدف گیری دست و پنجه نرم می کنند: زیرا گلوله ها با سرعت خاص فلز سرب حرکت می کنند و سبک نیستند؛ بنابراین باید نزدیک به محل عبور پرندگان شلیک کنیم تا به آنها برخورد کند؛ نه دقیقا به خود آنها! این سئوال و ابهام هنوز شکارچیان را آزار می دهد که چگونه می توانند دقيقا هدف را نشانه بگیرند؟ با این حال، امروزه تیراندازان، روش های مختلفی را برای انداختن پرندگان بیشتر آزمایش می کنند.

سه روش تیراندازی

                                                                                                                 

 

اغلب تیراندازان خود آموخته، از روش چرخش کامل استفاده می کنند (شکل a). این روش آسان و یک نوع حرکت غریزی به سمت هدف است. در این روش، شما با تفنگ از پشت پرنده شروع به هدف گیری می کنید و همزمان با آن به طور کامل می چرخید؛ در واقع شما با این کار، پرنده را در آسمان ترسیم می کنید.

انگلیسی ها به این حرکت می گویند: «دم، شکم، منقار، بنگ»! با این کار، شکارچی زمانی که از منقار پرنده عبور می کند، ماشه را می چکاند. این روش برای پرندگان در حال پرواز از فاصله ۳۰ یاردی( ۲ متر و ۷۰ سانتیمتری) به شکارچی، یک شلیک موفق و بسیار عالی است، اما با افزایش فاصله از شکار، این چرخش و هدفگیری به شدت مشکل می شود.

 

دو روش دیگر که برای شلیکهای دورتر مناسب ترند، به شرح زیرند:

در روش اول که به روش «Maintained Lead معروف است (شکل b)، تیراندازی به شکل سرعتی انجام می شود؛ یعنی شکارچی پیش بینی می کند که هدف از کجا می آید و تا چه زمانی باید آن را هدفگیری کند. در این حالت، شکارچی دهانه شلیک را بالای پرنده تنظیم می کند و تفنگ را حرکت می دهد تا با سرعت هدف منطبق شود و سپس هنگامی که فاصله بین تفنگ با پرنده درست به نظر می آید، شلیک می کند.

روش دیگر تیراندازی، تاکتیک عقب نشینی است (شکل c) که مورد علاقه تیراندازان ورزشی سفال شکن است. در این روش باید در لبه سفال حرکت کنید (یا منقار پرنده) و از هدف عقب نشینی کنید و دوباره در زمانی که فاصله به نظر مناسب رسید، شلیک کنید. مهم ترین اختلاف بین روش چرخش کامل و دو روش اخیر این است که در دو روش آخر، پرنده هرگز در نوک لوله تفنگ نیست و بنابراین شما در حرکت خود هرگز حس نمی کنید که باید هجوم برده و هدف بگیرید که این موضوع دقیقا همان نکته ای است که تیراندازان به روش چرخش کامل را در شکار پرندگان باریک اندام، ناکام می گذارد. انتخاب هر یک از این روش ها به نوع شلیک بستگی دارد - و آن طور که به نظر می رسد، مشکل نیست. بهتر است با هر سه روش آشنا شوید و روش خود را در شلیک کردن به کار گیرید تا بهتر از تفنگداران اطراف خود شوید. اگر ، اقدام اساسی و پایه ای زیر را به کار ببندید، اشتباه به حداقل ممکن می رسد:

 

 اندازه گیری نکنید

 هرکسی نشانه را کمی متفاوت می بیند. آنچه به نظر می رسد اینکه اگر شکار ۲ فوت از ما فاصله داشته باشد، ممکن است به نظر 4 فوت بیاید و این کار فراتر از یک حس است. هرچه بیشتر شلیک کنید، مغزتان هدف گیری های بیشتری را ذخیره می کند و بیشتر می توانید به حس ششم خود (ناخودآگاه خود اعتماد کنید و به اعتبار آن، ماشه را بکشید. هدفگیری دقیق، منجر به از دست دادن شکار می شود؛ چونکه باید به تفنگ خود نگاه کنید که خودبه خود حرکت را کند می کند و از پشت سر خود غافل می شوید. اغلب پرندگان هنگام تیراندازی های اینچنینی به اندازه یک فوت جاگذاشته می شوند؛ نه به اندازه یک اینچ؛ زیرا تیرانداز برای چک کردن شکار، حرکت تفنگ را متوقف می کند.

 تمرکز کنید

چشم های خود را روی هدف نگه دارید. پرنده باید در نقطه کانونی دقت شما باشد تا لوله تفنگ در دید خارجی شما محو شود. تا جایی که می توانید نقطه کانونی را تنگ تر و به چشم، پشت، سرسبز پرنده، حلقه گردن یا بخش سفیدرنگ روی گونه پرنده نگاه کنید. هرچه دقیق تر نگاه کنید و اطلاعات ورودی به مغز شما بیشتر باشد، دستورهای بهتری به دستان و تفنگ شما داده خواهد شد.

 مسیر را شناسایی کنید

 مسیر پرواز هدف را تعقیب کنید که بسیار مهم است. اگر در مسیر نباشید، حتی اگر خوب نشانه گیری کنید، هدف را از دست می دهید. اگر در مسیر حرکت باشید، احتمالا حتى اگر نشانه گیری غلط باشد، آن را خواهید زد؛ چونکه دامنه شلیک شما وسیع است و فقط یک نقطه نیست. همان طور که حرکت می کنید، دهانه لوله را مستقیم زیر پرنده نگاه دارید؛ به طوری که پرنده را در دید خود داشته باشید.

 در زمان حرکت کنید

باید تفنگ را کم و بیش همزمان با هدف حرکت دهید. اگر از روش نشانه گیری حفاظت شده (Maintained) استفاده می کنید، باید با سرعت هدف خود هماهنگ شوید. برای روش چرخش کامل و عقب نشینی، به حرکتی سریع تر از پرنده فکر کنید. به آن هجوم نبرید. البته حرکت بسیار سریع نیز احساس شما را نسبت به هدف مختل می کند و حواس شما و چشمانتان را متوجه مگسک تفنگ خواهد کرد. همزمان با پرنده حرکت کنید و آنوقت احساس می کنید که مانند تکنیک Slow motion فیلم ها، همه چیز آهسته شده است که در این حالت، شلیک آسان خواهد شد.

تاریخ ایجاد:شنبه 08 خرداد 1398
تعداد بازدید: 225
print



rating
  نظرات

نظری وجود ندارد.

نام
ایمیل
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی
وارد نمودن کد
ابتدای صفحه